Om de gebruikerservaring van deze site te verbeteren gebruikt deze website cookies.

Ik ga akkoord
Cannes Lions 2016: 10 Key take-aways

Blog

Cannes Lions 2016: 10 Key take-aways

Peter Lissens

Peter Lissens

Creative Director

Peter Lissens

, Creative Director

Wat ons het meest is bijgebleven van de Cannes Lions, is de nog exponentieel toegenomen veelheid aan werk dat er te bekijken, te beluisteren en te voelen en te horen viel. Alle zintuigen werden ingezet. Virual Reality was alomtegenwoordig. Zij het dan vooral – om het in Olympische termen uit te drukken, als ‘demonstratiesport’.

Nieuwe categorieën, nieuwe plaformen en fora, nog meer seminars en workshops in een uit z'n voegen barstend Palais des Festivals. Het scannen van het aanbod en keuzes maken alleen al, nam makkelijk een volle dag in beslag. Twee dagen na het festival tolt ons hoofd nog.

Wat ons ook opviel was dat er bij heel veel werk, cases en zelfs bij een aantal seminars kanttekeningen kunnen en mogen geplaatst worden. Is het nòdig om het overlijden van een van de grootste artiesten van de 20ste en 21ste eeuw voor een commerciële kar te spannen? Ook als is die kar een muziekzender en het creatieve werk vernuftig. Moéten we David Bowie vereenzelvigen met Studio Brussel, zoals het genie van Picasso gerecupereerd werd en vereenzelvigd werd met een Frans middenklasse-autootje? Is iederéén die ‘borrowed interest’ oplevert een potentieel campagnevehikel? We geven het antwoord niet, we stellen de vraag.





Vragen bekropen ons ook bij het seminar van Madonna Badger met haar intens, intiem, en bijzonder pakkende verhaal over hoe de wreedheid van het noodlot en onnoemelijk verdriet werden omgebogen tot een constructief, zinvol en sensibiliserend verhaal. Mevrouw Badger, een reclame-grootheid in Canada, veranderde na die tragedie het geweer van schouder en trok ten strijde tegen de ‘verobjectisering’ van vrouwen door merken en bedrijven waar ze zelf jarenlang voor had gewerkt. Maar is het niet wrang dat zo’n hartverscheurende gebeurtenis nodig is om tot inkeer te komen? We stellen de vraag.

Uiteraard bleef ons ook het succes van de Belgen bij: 23 leeuwen. Het hadden er zelfs meer kunnen zijn, had de campagne ‘Call Brussels’ van Air meer loon naar werken gekregen. De prijzen die voor ‘Call Brussels’ werden voorspeld, gingen grotendeels naar de vergelijkbare maar meer vrijblijvende campagne ‘Call Sweden’voor het Zweeds toerismebureau.

Het viel ons daarbij op dat winnende bureaus gracieuzer waren in de winst, dan zij die onder de verwachting bleven, dat waren in de nederlaag. De Belgische prijzenpakkers plaatsten geen vraagtekens bij de zin of onzin van ‘winnen in Cannes’ en hadden er weinig moeite mee om ander Belgisch creatief werk publiekelijk te roemen.

Is het nòdig om het overlijden van een van de grootste artiesten van de 20ste en 21ste eeuw voor een commerciële kar te spannen?

Voor bureaus en creatieven die op hun honger bleven zitten, waren de Cannes Lions veel minder een streefdoel. Zij kregen ‘Call Brussels’ niet over de lippen, daarmee bijna demonstrerend dat winnen wel degelijk het doel was, hier.

Een laatste les die we leerden tijdens deze Cannes Lions, was dat het écht geen goed idee is om je oude helden op de valreep nog te ontmoeten. Iggy Pop was, net zoals Mr. Lou Reed enkele jaren geleden een diepe ontgoocheling. Niks te vertellen, onsamenhangend, onder leiding van een volstrekt inspiratieloze interviewer. Aan het eind van het seminarie trok Iggy z’n jasje uit en hinkte in bloot bovenlijf het podium af. Hij kreeg een staande ovatie.